De ‘hashtag’ is het kruis waaraan De Pauw publiekelijk wordt genageld

Het zal u maar overkomen. U bent een bekende Vlaming en succesvol in wat u doet voor het brood. U rijdt dik en bent gevraagd en gevierd in heel Vlaanderen. Lucky you, gezien uw buitenmaatse libido. Bref, het gaat u dus voor de wind.

Tot die mistige ochtend in november van het gezegende coronavrije jaar 2017. De VRT, waar u de afgelopen jaren menige succesvolle TV-producties afleverde, roept u onverwacht op het matje.

Coup de tonnerre: verscheidene (anonieme) vrouwen hebben ‘ernstige beschuldigingen’ tegen u geuit en zonder het verdere onderzoek af te wachten duwt de VRT u koudweg van de klif. Officieel wegens ‘grensoverschrijdend gedrag’, wat kennelijk een kapitale misdaad is sedert we in het #MeToo-tijdperk leven…

U wordt een eerste keer op het kruis gelegd en de nagels komen pijnlijk hard aan: de pers doet een ‘frenzy‘, smeert zijn vitriool uit over scherm en gazet en het gepeupel smult ervan. Uw lucratief contract bent u kwijt. Evenals uw goede faam. Zonder nog maar te spreken over wat er zich sindsdien aan uw huiselijke haard en in uw kennissenkring heeft afgespeeld…

Het gerecht schiet wakker onder al dat tumult en begint rond te neuzen. Want sinds Dutroux is daar iedereen op zijn qui-vive. Er verstrijken weken, maanden, jaren. Vrouwe Justitia is niet van de rapsten. U krijgt intussen de tijd om bij uw positieven te komen en uw wonden te likken. U beseft: dit komt niet meer goed. Was het dat wel waard? Zou ik een ‘Steve Stevaertje‘ doen om van alle sores af te zijn?

Einde mei 2020, we zijn dan quasi post-corona. Uitgerekend op uw verjaardag meldt het Parket van Mechelen dat u voor het gerecht zal worden gedaagd. ‘Belaging en overlast veroorzaken met een elektronisch communicatiemiddel’, heet de aantijging. In dit land kan u daar 2 jaar gevangenis voor krijgen. Echt waar.

U wordt een tweede keer op het kruis gelegd. Weer gaan die nagels door pols en voeten en u krijgt opnieuw een karrevracht pers en media over u heen. Verstand op nul en doorbijten? Edoch, denk maar niet dat de calvarietocht daarmee voorbij is. In september gaat u voor de derde keer aan het kruis. En dan zal de kruisiging zich voltrekken tot het bittere einde. Een heropstanding zal u niet worden gegund.

Bij dezen willen wij toch een lans (van die belagers) voor u breken, Bart De Pauw. Want had dit allemaal wel gemoeten? Had het echt zover moeten komen? Had dit allemaal niet op een elegante manier afgerond kunnen worden? Had had had…

Nee, het is niet oké dat mannen vrouwen (of omgekeerd) belagen tegen hun goesting of wil. Maar moeten we zulke incidenten niet in een serene sfeer in hun juiste proporties zien? In het geval De Pauw is de straf die hij kreeg vlak na de eerste onthullingen al ruim over de streep, zeg maar overdreven.

Niet dus, volgens de lynch mob.

Zijn onze vrouwen dan watjes? Soy chicks? Schaapjes die bij het minste gaan staan bleiten? Geloof het maar niet. Vrouwen pikken die shit doorgaans niet en zullen een stalker of belager per direct op zijn of haar plaats zetten. Daar hebben ze geen pers of gerecht voor nodig.

En als er al vrouwen zijn die van geen wanten weten, hier enkele tips om hitsige hossers op afstand te houden: op elke smartphone staat een negeerfunctie. Wilt u van een bepaald individu geen sms’jes of whatsappjes ontvangen? Just block the dude!

Als dat niet werkt, zijn er nog andere trucs. Beantwoord een berichtje met bijvoorbeeld: ‘helaba, mijn man leest al uw berichtjes mee en krijgt er stilaan genoeg van! Hij gaat u komen opzoeken, stop er dus mee!’ Ook een goeie: ‘zeg man, weet jij dan niet dat ik lesbienne ben?’

Als dat niet werkt, vraagt u een meeting met werkgever en belager en praat u alles uit, als grote mensen. Een oorvijg en plein public werkt ook, maar dat bevelen we niet aan.


NUTTIGE LINKS: